بازهم با دست های لرزان برایت مینویسم.        

  آنقدر می نویسم تا جوهر خودکارم تمام شود.

  آنقدر می نویسم تا تمام کاغذ های دنیا تمام شود.

  روی دیوارها و هر جای سفیدی را که یافتم می نویسم.

  آنقدر می نویسم که دستانم توانایی نوشتن را نداشت باشند.

  آنقدر که قلب، و نبض های من از کار بیفتند و...

  و آنگاه است که شاید باور کنی، چقدر تو را دوست دارم.